ยินดีต้อนรับ กรุณา สมัครสมาชิก หรือเข้าสู่ระบบ

Home » webboard » สุขภาพ และ ธรรมมะ
เข้าชม : 32

คติธรรม

โพสต์เมื่อ: วันอังคาร 1 กันยายน 2569  22:24 น.


s
[ ความเห็นที่ 1]
RE : คติธรรม
โพสต์เมื่อ: วันจันทร์ 19 ตุลาคม 2569  22:35 น.
มีอวิชชาเป็นเครื่องกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องผูก ท่องเที่ยวไปมาอยู่
s
[ ความเห็นที่ 2]
RE : คติธรรม
โพสต์เมื่อ: วันเสาร์ 24 ตุลาคม 2569  20:59 น.
คนมีธรรมะ ยังสามารถรู้สึกโมโหหรือโกรธได้ เพราะความโกรธเป็นอารมณ์ธรรมชาติของมนุษย์ที่มีกิเลส แต่ข้อแตกต่างคือ "วิธีรับมือ" กับความโกรธนั้นจะไม่เหมือนคนทั่วไป
มุมมองของธรรมะเกี่ยวกับความโกรธ
  • ความโกรธเป็นสิ่งธรรมดาที่เกิดขึ้นได้: ตามหลักพุทธศาสนา ความโกรธจัดเป็นกิเลสประเภทหนึ่ง (เรียกว่า โทสะ) ซึ่งบุคคลทั่วไปหรือผู้ที่ยังไม่ได้บรรลุธรรมขั้นสูง (เช่น พระอนาคามีขึ้นไป) สามารถเกิดขึ้นได้เป็นเรื่องปกติ 
  • ธรรมะไม่ได้สอนให้ "กดขี่" หรือ "ห้ามไม่ให้โกรธ": หลายคนเข้าใจผิดว่าคนมีธรรมะต้องยิ้มแย้มและไม่เคยโกรธเลย ทำให้เวลาโกรธแล้วพยายามกดไว้จนอึดอัดและรู้สึกผิด แต่แท้จริงแล้วธรรมะสอนให้ "รู้เท่าทัน" 
  • รู้ทัน แทนที่จะปล่อยให้เป็นเรา: เมื่อความโกรธเกิดขึ้น คนที่ฝึกธรรมะจะมีสติรู้ว่า "อ๋อ ตอนนี้กำลังโกรธนะ" ไม่ใช่ปล่อยให้ความโกรธเข้าครอบงำจนขาดสติไปทำร้ายใครทั้งทางกายและวาจา

s
[ ความเห็นที่ 3]
RE : คติธรรม
โพสต์เมื่อ: วันเสาร์ 24 ตุลาคม 2569  21:03 น.
พระอริยบุคคล 4 ระดับ (วัดจากกิเลสที่ละได้)
  • ระดับที่ 1: พระโสดาบัน (ผู้เข้าสู่กระแสพระนิพพาน)
    • กิเลสที่ละได้: ละความเห็นผิดว่าเป็นตัวตน (สักกายทิฏฐิ), ละความลังเลสงสัยในพระรัตนตรัย (วิจิกิจฉา), และละความเชื่อถือในศีลพรตอย่างงมงาย (สีลัพพตปรามาส)
    • ลักษณะ: มีศีล 5 บริสุทธิ์อย่างมั่นคง จะไม่ตกต่ำไปเกิดในอบายภูมิ (นรก, เปรต, อสุรกาย, เดรัจฉาน) อีกต่อไป และจะเวียนว่ายตายเกิดในโลกมนุษย์หรือเทวดาอีกไม่เกิน 7 ชาติ ก็จะบรรลุเป็นพระอรหันต์ 
  • ระดับที่ 2: พระสกทาคามี (ผู้จะกลับมาสู่โลกนี้อีกเพียงครั้งเดียว)
    • กิเลสที่ละได้: ละกิเลส 3 ข้อแรกได้เหมือนพระโสดาบัน และสามารถทำความโลภ ความโกรธ ความหลง ให้เบาบางลงอย่างมาก
    • ลักษณะ: จิตใจมีความสงบและมั่นคงขึ้น หากยังไม่บรรลุธรรมขั้นสูงขึ้นในชาตินี้ จะกลับมาเกิดในโลกมนุษย์อีกเพียงครั้งเดียวเท่านั้น 
  • ระดับที่ 3: พระอนาคามี (ผู้ไม่กลับมาสู่โลกมนุษย์อีก)
    • กิเลสที่ละได้: ตัดความยินดีในกามคุณ (กามราคะ) และความโกรธ/ความขัดเคืองใจ (ปฏิฆะ หรือโทสะ) ได้อย่างเด็ดขาด
    • ลักษณะ: เป็นขั้นที่ไม่มีความโมโหหรือความโกรธหลงเหลืออยู่เลย หากสิ้นอายุขัยโดยยังไม่เป็นพระอรหันต์ จะไม่กลับมาเกิดในกามภพ (มนุษย์และสวรรค์) อีก แต่จะไปเกิดในพรหมโลกชั้นสุทธาวาสและบรรลุเป็นพระอรหันต์ที่นั่น 
  • ระดับที่ 4: พระอรหันต์ (ผู้ห่างไกลจากกิเลส)
    • กิเลสที่ละได้: ละกิเลสและความฟุ้งซ่าน ละความถือตัว รวมถึงความไม่รู้จริง (อวิชชา) ได้อย่างสมบูรณ์สิ้นเชิง (ละสังโยชน์ 10 ประการ)
    • ลักษณะ: จิตบริสุทธิ์ผุดผ่อง ดับทุกข์ได้อย่างแท้จริง สิ้นสุดการเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏ

s
[ ความเห็นที่ 4]
RE : คติธรรม
โพสต์เมื่อ: วันเสาร์ 24 ตุลาคม 2569  21:59 น.
การฟังเพลงยังเกี่ยวข้องกับกิเลสในแง่ของความเพลิดเพลินและความพึงพอใจทางอารมณ์ แต่ผลต่อจิตใจนั้นขึ้นอยู่กับเจตนาและประเภทของบทเพลง [1, 2, 3]
มุมมองทางพุทธศาสนาและจิตวิทยา
  • กิเลสคืออะไรในกรณีนี้: ในทางธรรม การฟังเพลงมักเกิดจาก "ตัณหา" หรือความอยากเสพสุขผ่านทางหู (โสตประสาท) ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของกิเลสอย่างหนึ่ง ทำให้จิตเกิดความชอบใจ (ราคะ) ความเพลิดเพลิน หรือบางครั้งฟังเพลงเศร้าแล้วอินตาม (โทสะ/ความยึดติด) 
  • ประเภทของบทเพลง: ตามแนวคิดของ ท่านพุทธทาสภิกขุ มองว่าดนตรีมี 2 ชนิด
    • ชนิดที่เร้าให้จิตวุ่นวาย เกิดอารมณ์กำหนัด โกรธ หรือหลง
    • ชนิดที่ช่วยตะล่อมจิตให้สงบเย็นและว่างลงได้ 
  • มุมมองทางวิทยาศาสตร์: การฟังเพลงกระตุ้นสมองส่วนระบบลิมบิกและหลั่งสาร โดปามีน (Dopamine) ซึ่งเป็นสารแห่งความสุข ทำให้รู้สึกผ่อนคลายและลดความเครียดได้จริง แต่ในทางจิตวิทยาถือเป็นการตอบสนองทางอารมณ์ตามธรรมชาติของมนุษย์ ไม่ใช่เรื่องผิดบาปเสมอไป 

s


คุณต้องสมัครสมาชิก ถึงจะโพสกระทู้ได้

ปิดรับสมัครสมาชิกแล้ว